อาการไส้สีน้ำตาลในสับปะรดกลุ่มควีนสี่สายพันธุ์ที่ปลูกในแหล่งปลูกเดียวกันหกแหล่ง
กมลวรรณ แสงสร้อย เสาวภา ไชยวงศ์ อิษยา ภู่สิทธิกุล และ เกียรติสุดา เหลืองวิลัย
วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร 48 (3) (พิเศษ): 205-208. (2560)
2560
บทคัดย่อ
สับปะรดสายพันธุ์ต่าง ๆ ในกลุ่ม ‘Queen’ ทนทานอาการไส้สีน้ำตาล (internal browning) แตกต่างกัน ทั้งนี้การศึกษาในอดีต มีการเปรียบเทียบสับปะรดต่างสายพันธุ์ที่ปลูกในแหล่งปลูกต่างกัน ดังนั้นทำให้ไม่สามารถสรุปได้แน่ชัดว่า ความทนทานอาการไส้สีน้ำตาลของสายพันธุ์ต่าง ๆ เหล่านั้น มีสาเหตุมาจากพันธุกรรมหรือสภาพแหล่งปลูก การทดลองนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอาการไส้สีน้ำตาลของสับปะรดกลุ่ม ‘Queen’ ต่างสายพันธุ์ที่ปลูกในแหล่งปลูกเดียวกัน โดยใช้หน่อสับปะรด 4 สายพันธุ์ คือ พันธุ์ตราดสีทอง สวี ภูเก็ต และภูแล พันธุ์ละ 1,500 หน่อ จากแปลงเกษตรกรในจังหวัดตราด ชุมพร ภูเก็ต และเชียงราย ตามลำดับ มาปลูกพร้อมกันในแหล่งปลูกเดียวกัน 6 แหล่งปลูก ได้แก่ จังหวัดตราด ภูเก็ต เชียงราย ระยอง ประจวบคีรีขันธ์ และกาญจนบุรี ในแต่ละแหล่งปลูกชักนำการออกดอกเพื่อให้สามารถเก็บเกี่ยวผลสับปะรดได้ 3 ครั้ง ในช่วงระหว่างเดือนธันวาคม 2559 ถึงมิถุนายน 2560 จากนั้นนำผลสับปะรดมาทดสอบความทนทานอาการไส้สีน้ำตาล โดยเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 10 ± 2 ºC ความชื้นสัมพัทธ์ 95 ± 5 % เป็นเวลา 14 วัน และนำออกมาวางต่อที่อุณหภูมิ 25 ºC เป็นเวลา 3 วัน พบว่าในทุกแหล่งปลูกสับปะรดพันธุ์ตราดสีทองแสดงอาการไส้สีน้ำตาลมากที่สุด (เฉลี่ย 3.5 จาก 5 คะแนน) และสับปะรดพันธุ์ภูแลมีแนวโน้มว่าแสดงอาการไส้สีน้ำตาลน้อยที่สุด (เฉลี่ย 2.0 จาก 5 คะแนน) นอกจากนี้สับปะรดที่เก็บเกี่ยวจากจังหวัดภูเก็ต และตราด มีแนวโน้มเป็นอาการไส้สีน้ำตาลรุนแรง (4-5 คะแนน) ส่วนสับปะรดที่เก็บเกี่ยวจากจังหวัดเชียงราย กาญจนบุรี และประจวบคีรีขันธ์ มีแนวโน้มที่จะแสดงอาการไส้สีน้ำตาลไม่รุนแรง (0-3 คะแนน)